Pelsfabriek Wolfpad Alkmaar

Een nieuw wonder in de Alkmaarse St. Laurentius?
Wat heeft u allemaal gemist vrijdag jl.? Wellicht veel. Maar ik weet het ook niet precies. Want bij de inzegening van het vernieuwde orgel in de St. Laurentius aan het Verdronkenoord lukte het de meesten niet om verstaanbaar te spreken. Behalve een mompelende ceremoniemeester, een exotische priester en een West-Fries pratende lolbroek (niet bezwaarlijk, dat ze niet waren te verstaan overigens), was er gelukkig ook een duidelijk articulerende wethouder cultuur. Terecht prees zij de vrijwilligers, die het huzarenstukje van de orgelrestauratie voor elkaar hadden gekregen. Had bijna twee ton gekost. Van mij hadden ze een stadsonderscheiding mogen krijgen. Want Alkmaar heeft er een ware cultuurschat bij, met de status van ‘kandidaat-rijksmonument’. Misschien bent u er geen liefhebber van en genoot u meer van de overdadige decibellen van het Culinair Plaza om de hoek. Dat kan. Maar het zou ook zo maar kunnen, dat u weet hebt van de imposante Franse orgelmuziek uit de 19e en 20e eeuw, Widor, Franck, Dupré, Messiaen, Langlais, Hakim. Om een paar grote namen te noemen. Die muziek is niet goed te spelen op het majestueuze orgel in de Grote Kerk. Maar nu wel op de herboren katholieke neef. Alsof je in een kathedraal van Parijs zit.
Merkwaardig dat er na alle lof over restauratiefirma Adema niets gezegd werd over de Alkmaarse geschiedenis van dit orgel. Om Alkmaar zelf weer ‘even op de kaart te zetten’. Alkmaar had ooit drie belangrijke orgelfabrieken. De grootste in de 19e eeuw was Ypma. De grootste in de 20e eeuw was Pels. Vermeulen was de derde. Pels dus bouwde in 1950 het orgel voor de St. Laurentius, op het koorbalkon boven de ingang, bijna 2500 pijpen. In 1977 haalde men het orgel omlaag, naar het centrum van de kerk. Men verwachtte er meer bezieling van op die plek. Nu is het orgel weer terug op zijn oorspronkelijke plaats. Pels had zijn laatste fabriek in Alkmaar aan het Wolfpad, ongeveer waar nu restaurant Rivers zit aan de Turfmarkt. Begin jaren ’70 verhuisde de fabriek naar Brabant. Vanuit ‘s-Hertogenbosch worden nog steeds mooie orgels geleverd, voornamelijk elders in de wereld. Want in ons land sluiten wekelijks kerken en komen er vele orgels overcompleet op de markt. Tegen die achtergrond is het een wonder te noemen, dat de St. Laurentius de moed had de restauratie aan te pakken. Een heilig moed wonder, als het ware!