IJkkantoor onder handen genomen

Aan Alkmaars Rivièra?

Kijk nog eens goed naar de foto. Herkent u het gebouw? Als het nog vol met graffiti had gezeten had u het geweten: voormalige Kook, alias Parkhof, alias oude IJkkantoor. De graffiti zijn van de muren af. Op de ramen zie je nog wat restjes. Liefhebbers van street-art zullen het jammer vinden dat ze dit podium voor hun spuitbussen kwijt zijn. Graffitikunstenaars hebben een sterke uitingsdrang, waarvoor ze zelfs het risico willen lopen door bromsnor in de kraag gevat te worden. Wij kennen wel een paar geschikte nieuwe locaties. Maar die gaan we hier echt niet noemen. Straks hebben wij het nog gedaan.

Wat een gedoe de afgelopen jaren. Er is wat water door het Noord Hollandsch kanaal gestroomd voor we nu eindelijk kunnen zien, dat het opknappen en verbouwen van het IJkkantoor begonnen is. In 2009 pleitten wij al vurig bij de gemeente voor restauratie voor dit in 1877-1878 gebouwde pand. Toentertijd vond men dat een typisch sober overheidsontwerp. Maar daar hebben we inmiddels zoveel van afgebroken, dat we het nu zeldzaam en dubbel zo mooi vinden. Bewaren dus, wat ons betrof. Hasjh-en-pils-paradijs van het langharig-werkschuw-tuig van de jaren ’70 en later had laten zien, dat een blind paard hier geen schade kon doen. Dus dacht het gemeentebestuur de onbeheersbare sodom-en-gomorra-plek dan maar officieel te upgraden tot poppodium, waarover de Alkmaarse linkse kerk tien jaar geleden maar niet ophield om over te zeuren. Liever een theetuin riepen toen de bedaagde en verstandig geworden hippies van weleer. Hash en theetuinen lagen in de jaren ’70 immers in elkaars verlengde. Althans in Amsterdam dan. Maar ook dat plan haalde het niet. De Vrienden van Victorie meldden zich met een restauratieplan dat voorzag in theetuin, restaurant en hotel. We  kregen het er weer warm van. De gemeente schreef een wedstrijd uit en de Vrienden wonnen. Vooruit met de geit. Maar de bouwcrisis en de horeca-ondernemers zorgden voor weer andere plannen: nieuwbouw na afbraak van het monumentale ijkkantoor. Het ging op een klein Van der Valk lijken: goedkoop en goedkoop. Ho even, riepen wij. En gelukkig dit keer nou ook eens de gemeente. Hoe zit het met dat restauratieplan? De bouwcrisis voorbij gaat het er nu toch van komen. Horeca aan het water in een park. Het lijkt de Rivièra wel. Met de opwarming van de aarde moet het ook nog eens vaker lekker weer worden. We kunnen niet wachten.