Alkmaar Great Again? Dankzij de barrières!

Voor historici die al snel in eeuwen rekenen is het nog maar betrekkelijk kort geleden, dat Alkmaar bewaakte grenzen had. Er waren stadspoorten en barrières. De stad kon hermetisch worden afgesloten. Zo was dat nog tot in de 19e eeuw. Op de afbeelding bijvoorbeeld de fraaie Texelse Barrière of het Texelse Hek, bij de Kanaalkade ter hoogte van de Paardenmarkt, tegenover het huidige Stadskantoor. We zien een steendruk van P.W. van de Weijer van 1847, naar een tekening van de onvolprezen C.W. Bruinvis van 1846. De poorten en hekken verloren hun nut, toen ze voor militaire doeleinden niet meer bruikbaar waren en de stadsbelastingen bij de handel werden afgeschaft. Ze stonden al gauw lastig in de weg en verdwenen successievelijk allemaal. De hekwerken en statige pilaren echter van de voormalige Schermerpoort en de betrekkelijk kortgeleden gereconstrueerde Boompoort hebben we nog. Mooie monumenten voor de fun. Onlangs werd er in de gemeenteraad voorgesteld een kleiner, maar evenzeer mooi hekwerk na reconstructie terug te plaatsen op de Popelmansbrug bij het Klein Nieuwland. Het ‘Nieuwlanderhek’ moet daar terugkomen om decoratieve redenen. Steunen we van harte! Maar met veiligheid en het afsluiten van de stadsgrenzen, laat staan met uitsluiting van vreemdelingen heeft het uiteraard niks te maken. We vinden gelukkig ook niet, dat de buren het moeten betalen. Als er geld voor wordt gevonden komt dat uiteindelijk toch uit uw en mijn portemonnee. En wellicht uit die van een gulle sponsor. Tegelijkertijd is het wel opmerkelijk, dat juist in deze tijd van gevreesde dreiging uit alle richtingen er in de stadspolitiek zo’n aandacht is voor die oude stadspoorten en -hekken. Alsof er een diep weg bewaarde nostalgische hunkering mee tot uitdrukking wil worden gebracht naar die goede oude tijd, dat je het gevaar nog kon buitensluiten. Simpelweg: de hufters mogen tot hier naderen, maar verder komen ze ons paradijselijke Alkmaar niet in. Van die dingen. In de 19e eeuw was men dat veiligheidsgevoel helemaal kwijtgeraakt door de steeds zwaardere kanonnen sinds de Napoleontische tijd. Weer een eeuw verder weten we maar al te goed, dat kanonnen niet de gevaarlijkste wapens zijn. Het grootste gevaar zit in de ontevredenheid en de hebzucht van mensen, wat leidt tot onverdraagzaamheid en geweld. Dat leert de geschiedenis. Oog hebben voor schoonheid, leert de geschiedenis ook, helpt om gelukkig te worden en te blijven. Daarom, graag nog  zo’n mooi hek terug voor Alkmaar!