Alkmaar niet in de provincie

U vindt een duidelijke mening geen probleem. Geen punt om er straks weer anders over te denken? Twijfelen? Slechte eigenschap, nuanceren ook trouwens. Ja, u wilde altijd al een beetje bitchy zijn, ‘macht’ vindt u sexy, ‘gezag’ is voor softies. Bovendien, uw carrière kan wel een duwtje gebruiken. Dan is de politiek wat voor u. Alkmaar heeft u nodig. Volgende week mag u stemmen op één van de 440 kandidaten van de Provinciale-Staten. Daar zitten er 11 uit Alkmaar bij. Alkmaar doet voor 3% mee. Als het niet in de kwantiteit zit, dan wellicht in de kwaliteit? Helaas. De hoogste Alkmaarder staat op plaats 10, de laagste op plaats 42 van zijn partij. Gemiddeld staan ze op 24. Geen kanshebbers voor de 55 zetels in Haarlem dus, waar heel veel miljoenen verdeeld mogen worden. “Alkmaar? Waar ligt dat? Krijgen we daar nog geld van terug?” Maar: geen nieuwe Hooijmaaijers uit Alkmaar, dat dan weer wel. Dat er weinig Alkmaar op de provinciale lijst staat moet u er niet van weerhouden te gaan stemmen. We bepalen met deze verkiezingen immers ook hoe de Eerste Kamer er uit gaat zien. Blijft ons land bestuurbaar?

U mag meteen ook stemmen voor het Hoogheemraadschap-Hollands-Noorderkwartier, onze waterbewakers, zeg maar. Daar staan 296 kandidaten tot uw beschikking, waarvan 14 uit Alkmaar. Maar liefst 5% van de kandidaten. Gemiddeld op plaats 11. Nee, ook het waterbeheer en de waterbudgetten zullen niet aan Alkmaarders worden toevertrouwd.

‘Hart voor Holland’ van Léonie Sazias is bedoeld als koepel voor alle lokalo’s. Op haar lijst van 20 kandidaten vind je ze uit de meest obscure dorpen, maar niet uit het trotse Alkmaar. OPA zou zich dit moeten aantrekken. Want je kunt wel de grootste mond willen hebben in de Langestraat. Maar het echte politieke werk met het grote geld wordt gespeeld op een ander niveau. Het wordt de verkiezing van gemiste Alkmaarse kansen.

Beschouwt u uw stem maar als een bijdrage aan ons immaterieel cultureel erfgoed. Misschien wordt u daar nog een beetje vrolijk van. Onze provincie is in 1840 ontstaan. De Statenverkiezingen kennen we eigenlijk pas sinds het Vrouwenkiesrecht van 1919. Maar de wortels gaan tot diep in de 16e eeuw. De waterschapverkiezingen hebben een nog veel oudere geschiedenis. Wellicht de bakermat van onze democratisch-bestuurlijke praktijk. En weest u een beetje aardig voor die bejaarden achter de stemtafel. Die kunnen er ook niks aan doen.