Alkmaar staat er weer gekleurd op!

Zouden de toeristen oog hebben voor de schoonheid van de Langestraat? Of voor de lelijkheid? Neem nou die nieuwe naamborden van Bristol. Je komt de straat in met de Grote Kerk in de rug en met de imposante gevel van het vroeg zestiende-eeuwse stadhuis in het vizier, architectonische schoonheid van zeldzame waarde. En dan vervuilt een stel lelijke, opdringerige knalrode naamborden van een armzalige winkelketen je netvlies. Hoe is het mogelijk, dat dit kan voldoen aan ‘redelijke eisen van welstand’. Waar is de tijd, dat Alkmaar de strijd aanbond met verloederende reclame-uitingen. Eind negentiger jaren werd het Beeldkwaliteitsplan Binnenstad Alkmaar vastgesteld in de gemeenteraad. En het is nog steeds van kracht. Pleidooi voor ingetogen reclame-uitingen aan historische gevels. Sommige winkeliers maakten het toen ook al te bont met schreeuwerige panelen. De toenmalige ‘Robin Hood’ van Monumentenzorg, Piet Verhoeven, zat er bovenop. Met de enthousiaste instemming van de Historische Vereniging. Onze Puienprijs is er uit voortgekomen. In november reiken we hem weer uit aan de mooiste opgeknapte en nieuw gebouwde panden in de monumentale stad. We delen ook ‘gele kaarten’ uit, als protest tegen de verloedering. U kent nu alvast één van de dubieuze kandidaten. Onze stadsbestuurders houden vijftig meter verderop kantoor. Ze zien de brutale Bristol-borden elke dag. Zijn ze het Beeldkwaliteitsplan vergeten of vinden ze het mooi? Dat kan ook nog. Honi soit qui mal y pense, niet waar…Gaat u zelf maar kijken. Hier geen foto. Zou nog reclame zijn ook.

Op 9 september is er weer een Open Monumentendag. Echt mooie kleuren zijn er dan ook te bewonderen in de Langestraat. De bijzondere beeldengroep op het Moriaanshoofd, naast het stadhuis, is na onderzoek opnieuw in kleur gezet. “De naakte waarheid van Alkmaar” is er te zien. Vader Tijd onthult een kwetsbare naakte jonge vrouw, de Waarheid. Om haar heen zie je de symbolen van de Goede Rechter, Dapperheid en Eerlijkheid, Overwinning en Eendracht, Waakzaamheid en Voorzichtigheid. In de achttiende eeuw woonde hier de gefortuneerde rechter Simon Schagen. Hij liet het huis in de stijl verbouwen, die we vandaag nog kunnen zien. Een rijksmonument uiteraard. Stadshuizen van deze allure zijn er niet veel. Een pand om trots op te zijn. Op hvalkmaar.nl vindt u op de pagina ‘Downloads’ twee studies van ons bestuurslid en architect Rob de Vries, mocht u meer over de bouwgeschiedenis van het huis en over de beelden willen weten.