Soms is het goed een oude column nog eens op te zoeken. Op 20 augustus 2014, alweer vijf jaar geleden, schreef Leen Spaans een column over de toen nog enige Alkmaarse stolpboerderij in de Schermer. Een stolpboerderij, die door een giftige combinatie van nonchalance en opportunisme aan een roemloos einde is gekomen. U moet de column nog maar eens gaan lezen.

De column eindigt met de weinig opbeurende zin: ‘Soms is het een genoegen om in het bestuur van onze mooie Historische Vereniging Alkmaar te zitten niet heel erg groot…’ De boerderij was na een brand weliswaar zwaar beschadigd, maar niet reddeloos verloren. Bij de gemeente werd een aanvraag voor restauratie van de boerderij gedaan. Om de restauratie te kunnen financieren werd toestemming gevraagd om twee vrijstaande woningen op het terrein te mogen bouwen. Daar werd toestemming voor gegeven, maar die toestemming werd wel gekoppeld aan de voorwaarde de boerderij te restaureren.

Veel advies
Dus wanneer niet gerestaureerd werd, dan zouden ook niet de twee woningen mogen worden gebouwd. De aanvraag betrof het restaureren van het voorhuis van de boerderij en de kopgevel van de stal, waarbij de stal opnieuw zou worden opgebouwd. Voor de bouw van de twee vrijstaande woningen werd advies gevraagd aan een ervenconsulent. Bij de erfinrichting en beeldkwaliteit van het ontwerp is het advies van de ervenconsulent leidend geweest en is het ontwerp in overeenstemming met dat advies uitgewerkt. Uitzondering was de vormgeving van het voorhuis, waar voorgesteld werd om niet een nieuwe stolp te bouwen maar de voorgevel van metselwerk te behouden (die nog in een redelijke staat verkeerde). Tenslotte was ook het stedenbouwkundig advies positief.

Van de boerderij is niets meer over
Lang genoeg gewacht, snel met de restauratie beginnen zou je denken. Maar dat gaat in Alkmaar soms heel anders. Wanneer u over de Schermerdijk zou fietsen (wat ik u om onderstaande reden niet zou aanraden) om zelf te kunnen beoordelen hoe de stolp er bij staat, zult u constateren dat er van de boerderij niets meer over is. Slechts een kale zandvlakte rest waar eerst de boerderij Boomlust stond. Waar niets is valt ook niets meer te restaureren. Is daarmee ook de toestemming om twee vrijstaande woningen te mogen bouwen ook verdwenen? Je zou het wel denken, het was immers gekoppeld aan de restauratie.

Maar ook dat gaat in Alkmaar soms heel anders. Weest u niet verbaasd als er straks een mini nieuwbouwwijkje in de Schermer staat.

Feyko Alkema