Buziau borstbeeld

Buziau in Alkmaar?

“Is het borstbeeld van Johan Buziau nog in Alkmaar?” Die vraag bereikte ons op 10 juli, van een  Rijswijkse redactie. In oktober komt daar de “Buziau musical” op de planken. Senioren zullen herinneringen hebben aan ‘Buus’ (1877-1958). Voor de jongeren zeg ik: voorganger van Wim Sonneveld, Toon Hermans, Wim Kan. ????? Eh, iemand als Joep van ’t Hek, Freek de Jonge,  Herman Finkers. Zegt u ook niks? Bent u te jong voor deze rubriek. Tim Fransen? Kijk, now we are talking. Voor de senioren: Tim Fransen is een cabarettalent, viert triomfen met zijn programma “Het failliet van de moderne tijd”.  Zal u aanspreken. Theater De Vest in de gaten houden! Terug naar Buziau. Dat borstbeeld ken ik wel, van de beeldhouwster Marian Gobius, maar dat was bedoeld voor het theater van Arnhem. Ook een provinciestad met een A. En dan dat prachtige schilderij van Buziau als clown, Pierrot of August, door Arthur Verbeeck, lid van de Bergense school. Was Buziau überhaupt ooit in Alkmaar? Jazeker! Vele jaren achtereen. En men stond op de banken voor hem. Johan Buziau was de beste komiek van Nederland voor de Tweede Wereldoorlog, de Hollandse Charlie Chaplin, zeg maar. Hij trad op in de revues van Henri ter Hall en de grote Johan Bouwmeester. Hij heeft Willy Walden (ja, ook zo iemand als Tim Fransen) het vak geleerd. Toon Hermans heeft altijd gezegd, dat Buziau zijn grote voorbeeld was. Maar Alkmaarse Rudi Carrell, epigoon van Buziau, zei dat niet, terwijl zijn vader van wie hij het vak afkeek een generatiegenoot was, die  plaatselijk probeerde na te doen waarmee Buziau nationaal en internationaal beroemd  werd. Veel gekke typetjes vooral. Professor Rikiri was zijn beroemdste. Sterke grappen ook. In de oorlog bijvoorbeeld.  In een voorstelling kwam Buziau met een enorm portret het podium op lopen, waarna hij zei: “Ik kreeg een portret van oom Herman, maar nou weet ik niet wat ik ermee moet doen. Ophangen of tegen de muur zetten?” (een verwijzing naar de gehate Luftwaffeleider Herman Göring natuurlijk). Tot 1942 kon hij optreden. Daarna werd hij als waardevolle uit te ruilen Nederlander geïnterneerd in gijzelaarskamp Haaren. En Alkmaar? Vele optredens in de Laat in de jaren ’20 en ‘30, waar tijdens de kermis een variététent stond met de Bouwmeesterrevues. Altijd uitverkocht. ‘Drie uur lachen’, werd er beloofd in de advertenties. Helaas, wij moeten het doen met een Carrell-borstbeeld. Het is niet anders…

Buziau Arthur Verbeeck Drie uur lachen