Het bestuur van de Historische Vereniging heeft op de algemene ledenvergadering van 10 april op gepaste wijze van haar voorzitter Leen Spaans afscheid genomen. Om voldoende aandacht aan de negen jaar voorzitterschap te kunnen besteden zouden we minstens tien columns kunnen vullen. U begrijpt: in één column teruggebracht is dat onbegonnen werk. Leen is toch een beetje de Piet Hein van Alkmaar: zijn naam is klein, maar zijn daden benne groot. Wat hééft hij een werk voor onze vereniging verzet. Laten we in die ruimte die wij hier op deze pagina mogen gebruiken één zaak naar voren halen die geldt als een metafoor voor al het werk van Leen.

Dat is uiteraard Ringers. De voormalige chocoladefabriek aan het kanaal stond klaar voor de sloop. Op de jaarvergadering kreeg het bestuur van de leden de opdracht: zorg dat Ringers blijft behouden. Nou, laat dat dan maar aan Leen over. Alles werd uit de kast gehaald: de wethouder uitgenodigd op ons kantoor, we gingen op bezoek bij de fracties van de gemeenteraad, er werd een stichting opgericht tot behoud van cultureel erfgoed, het latere Adapt!, hoogleraren werden ingeschakeld, radio en televisie gebruikt. Maar: niets hielp, Ringers leek reddeloos verloren. Maar dán ben je bij Leen aan het verkeerde adres. Als een pitbull beet hij zich vast in – in de ogen van velen – het hopeloze project. Nu had de gemeente Alkmaar ons een hint gegeven hoe dat je dat zou kunnen aanpakken. Op het gedeelte van het stadskantoor, het voormalige landbouwhuis, staat een spreuk van Lucebert: van teveel spektakel wankel je allicht. En daar wist Leen als neerlandicus wel raad mee. Als de HVA voor spektakel zorgt, wankelt de mening van B&W allicht.

En zo trokken we met een reusachtige kist, formaat boekenkist van Hugo de Groot, en de handtekeningen van Alkmaarders die vóór behoud van Ringers gepleit hadden, naar de gemeente. De kist was voor het spektakel, de A4tjes hadden wellicht ook in een envelopje gepast. En ziet: het wonder geschiedde, de wethouder wankelde en Ringers staat er nog. En binnenkort wordt met de restauratie van de gevel begonnen en nu zou zelfs de grootste tegenstander moeten erkennen dat sloop van Ringers een slechte zaak zou zijn geweest. Na negen jaar voorzitterschap laat Leen ons achter en zo breekt er weer een nieuw tijdperk aan.

Als bestuur gaan wij in het spoor van Leen verder, nu met Carol Korringa als voorzitter en dat gaat vast prima lukken.

Feyko Alkema