Don Quichot en de bierkaai van Alkmaar

Don Quichots gevecht tegen de windmolens, die hij aanzag voor gevaarlijke vijanden, is spreekwoordelijk voor je druk maken om zelf bedachte gevaren. Vechten tegen de bierkaai betekent het onmogelijke proberen te bereiken. De bewoners van de Amsterdamse Bierkade kon je maar beter uit te weg gaan. Die waren te sterk voor het uitvechten van een conflict. Dus maar niet vechten tegen de bierkaai! Alkmaar heeft een eigen bierkaai, de Bierkade. En het lijkt er op:  nu ook een eigen Don Quichot. Opkomen voor de winkeliersbelangen in het oostelijk stadscentrum is natuurlijk prima. Maar tegen beter weten in en met verspilling van belastinggeld onhaalbare oplossingen voor het bereikbaarheidsprobleem blijven najagen is demagogisch politiek bedrijven. En dat is niet chique. Ondertussen verdwijnt wijs bestuur jammerlijk achter de horizon. Net als eertijds Cervantes’ Don Quichot. De standpunten van de omwonenden en hun verkeerstellingen hebben niet het gewicht gekregen, die ze verdienen. Net zo min als eertijds de wijze raad van Don Quichots dienaar Sancho Panchez. Het overleg wordt gevoerd via de krant.

De schrik sloeg ons om het hart, toen ons werd verteld dat in de Langestraat zelfs werd overwogen een fors deel van het Victoriepark op te offeren, als daarmee twee rijrichtingen op de Bierkade konden worden teruggebracht. Ook de oude stadsmuur die verwijst naar Alkmaars historie en victorie zou dan niet meer heilig zijn. Het beleid om het Victoriepark met het vernieuwde IJkkantoor meer bij het centrum te betrekken kan dan ook de prullenbak in. Wie zit te wachten op een terras met wandelpark in de fijnstof?

Het centrum van Alkmaar heeft een middeleeuws stratenplan. De stadspromotors schreeuwen het op verzoek van de bestuurders van de daken, zo mooi en leuk en gezellig en uniek  en gaaf bewaard dat niet is in onze stad. En terecht. Maar die gekoesterde erfenis die toeristisch flink wordt uitgebaat is nou eenmaal niet gratis. Die verdraagt zich niet met druk verkeer. In (bijvoorbeeld) Italiaanse monumentparadijzen als Florence, Sienna, Verona, Venetië vinden we het op vakantie geen enkel probleem om alleen lopend het centrum te kunnen bereiken. Soms is er nog een stukje eenrichtingverkeer. En al helemaal luxe als er een klein stadsbusje pendelt tussen P&R en stadshart. Ook in Nederland had dat al vaak navolging. In Leiden bijvoorbeeld. Kaartje van de NS kost 11,70 om het daar zelf te zien werken. Keert de wijsheid nog terug in Alkmaar?