Wegens veranderingen aan de Laat die de straat zijn allure moeten teruggeven, neemt de verkeersdruk op de Oudegracht toe. Het is begrijpelijk dat de bewoners langs het statige water die drukte met Argusogen aanzien. Vanwege de beperkte ruimte leent deze omgeving zich vooral voor een wandeling langs de fraaie panden, maar voortaan moet de wandelaar vooral ogen voor en achter hebben.
De Oudegracht is namelijk niet voorzien van trottoirs zoals we die tegenwoordig kennen. De stoepen die er zijn, zijn van oudsher particulier bezit. In vroeger eeuwen had elke huiseigenaar recht op een stukje weg voor zijn huis. Iedereen zorgde voor bestrating van zijn eigen erf, wat bij veel panden ook resulteerde in het aanbrengen van gestileerde stoeppalen verbonden door sierlijke kettingen of een fraai gegoten gietijzeren hek om de stoep te begrenzen.
Een van de mooiste stoephekken bevindt zich aan de Oudegracht 291. Het hekwerk bestaat uit smallere en bredere segmenten met sierlijke krullen en dateert uit begin van de 20e eeuw. In die tijd waren dergelijke hekken kostbaar en niet iedere bewoner kon zich zo’n frivoliteit permitteren. Er werden dus ook hekken en stoeppalen geplaatst van eenvoudiger snit.
Als u goed kijkt zult u vooral bij de hekken verschil in uitvoering zien: gekrulde bogen, punten en bolwerken op de uiteinden van de staanders. Sommige hekken zijn haaks op de gevel geplaatst en dienen als erfafscheiding. Ook elders in Alkmaar zijn nog fraaie exemplaren van erfafscheidingen te vinden zoals bijvoorbeeld aan het Verdronkenoord en, opnieuw aangebracht, in de Langestraat bij Huize De Dieu.
Maar: vergeet niet op het verkeer te letten als u de moeite neemt al dat fraais te bekijken.
Ans Hagenbeek, HVA