Straks weer 4 en 5 mei. Over 40-45 is al heel veel geschreven. Toch duiken er nog steeds nieuwe verhalen op. Ook over onze stad en regio. We ontvingen een verzoek van een verzamelaar van Nederlandse Militaria uit de mobilisatietijd 1939-1940. Hij had wel zijn uniformjasje, maar geen foto van de Alkmaarder C.P.E.J.C. (Cornelis Paul Elselin Johannes Louis) Hanegraaff. Of wij die wellicht hadden. Helaas hebben we tevergeefs gezocht. Maar je vindt wat je niet zoekt! Cornelis Hanegraaff kwam om het leven op donderdag 9 juli 1942 ’s nachts om kwart over twaalf. Hij reed met een onverlichte fiets, niet op het fietspad maar op de rijweg van de Kennemerstraatweg ter hoogte van de Kerklaan in Heiloo, in de richting van Limmen. Vreemd. Daar werd hij frontaal aangereden door een melkauto. Ernstig gewond overleed hij enkele uren later in het Alkmaarse Centraal Ziekenhuis. Het was wat koel geweest voor de tijd van het jaar, 15 graden, wat regen. Wat deed de 45-jarige Cor daar in het middernachtelijk uur? Het overlijdensbericht meldt ‘oud-reserve kapitein van de voormalige Nederlandse Landmacht’. Voor de oorlog districtscommandant, een hoge officier in onze stad. Hij had toen nog meegeholpen om het Vrijwillig Landstorm Korps Motordienst voor onze regio op te richten, een leger van bewapende burgers om het reguliere leger te ondersteunen. Een voorloper van het latere Korps Nationale Reserve. Uiteraard verboden de Duitsers tijdens de bezetting die motordienst onmiddellijk. Maar de ongetrouwde Cor Hanegraaff wilde dienstbaar blijven voor de bescherming van de samenleving. Op 1 april 1942 was hij hoofd geworden van de Luchtbeschermingsdienst van Alkmaar. In 1939 opgericht met louter vrijwilligers. Doel was de burgers te steunen bij luchtaanvallen en hoe ze de risico’s konden beperken. Tijdens de oorlog controleerde de dienst vooral de verplichte verduistering. Het moest helemaal donker zijn om de geallieerde vliegtuigen geen herkenningspunten te geven. Na een bombardement boden de LBD’ers eerste hulp en hielpen ze bij het blussen. Zoiets dus al de latere BB, de dienst Bescherming Bevolking uit de na-oorlogse tijd. LBD’ers mochten ’s nachts de straat op. Daarom was het voor verzetsmensen handig om lid te zijn. Hanegraaff is onbekend bij de oorlogsspecialisten in onze regio, bleek ons. Op het eerste gezicht gewoon een ‘burgerslachtoffer’ van het verkeer. Maar wellicht via het verzet toch meer verweven met de oorlog zelf dan het nu lijkt. Wie meer weet mag ons informeren. Graag!