Los zand?

Opvallend veel berichten over los zand in Alkmaar de laatste tijd. Nee, het gaat niet over de politiek. Dat zou zo maar kunnen. Met één- of tweerichtingsverkeer op de Kanaalkade, wel of niet tonnen of miljoenen terug naar Connexxion en de provincie? Alsof je met zand strooit, zo makkelijk schijnt dat te gaan.

Maar het gaat nu even om echt zand. Er was een machtige los-zand-klus te bewonderen op de Voordam. Die dreigde de gracht in te zakken. Gevolg van de al te enthousiaste baggerwerkzaamheden van een paar jaar terug. Toen de Oudegracht destijds aan de beurt was heb ik een paar nachten niet goed geslapen. Het baggergeweld overdag wekte, eenmaal in bed, nachtmerries op van instortende gevels. “Gaat dat wel goed?”, informeerden de bewoners verontrust op het stadskantoor. “Alles onder controle”, was toen de jofele geruststelling. Dit voorjaar lazen we, dat het gemeentebestuur de schade op de voortvarende baggeraar wil verhalen. Is dat gebeurd inmiddels? Of genieten we van de grote klus op de Voordam voor eigen rekening?

Alkmaar was eigenlijk altijd al goed in zand strooien. Logisch als je op de uitlopers van oude duinruggen bent gebouwd. Het stadsdeel rond het Fnidsen, bij de middenstand en Kaeskoppen bekend als “d’Oude Stad”, is ooit met ‘zand strooien’ ontstaan. Een stuk moerassig land, uitloper van het Zeglis, kon in de middeleeuwen stukje bij beetje gedempt worden met emmers zand, huisvuil en afval. Er ontstond zo een nieuw havenbuurtje tegenover het gasthuis (ziekenhuis), wat later het Waaggebouw werd. Een ‘nieuwe stad’ dus. Klinkt wel lekker historisch, d’Oude Stad, maar het klopt niet. De ‘nieuwe’ stad zal je bedoelen, zouden de middeleeuwse Alkmaarders hebben geroepen, als ze onze nostalgische benaming hoorden. Beetje Venetië in Alkmaar, dat buurtje rond het Fnidsen. Je komt er nauwelijks in met een auto, echt een voetgangersparadijsje. Net als het echte Venetië. En daarom zo geliefd bij de toeristen en het winkelend publiek.

En waarom kan dat niet gelden voor de rest van onze middeleeuwse binnenstad, waarvan het stratenplan nog steeds gebaseerd is op de doorgang van een kruiwagen en een ossenkar. Hoe groot is het nou helemaal. Als je niet treuzelt loop je van de Grote Kerk naar de Accijnstoren in een kwartier, nou goed dan, twintig minuten. Waarom dan toch dat geklaag over de bereikbaarheid van de binnenstad? Ièmand moet de schuld krijgen van de crisis. Maar met dit stadsbestuur liever de voetganger, dan de auto. Zorg voor spannende, uitdagende en bijzondere winkels, leuke horeca, parkjes, meer water. Kijk eens naar het succesvolle ontwikkelplan van de Haarlemmerdijk in Amsterdam. Exclusief, autoluw, voetgangers- en fietsvriendelijk. Dat zijn de toverwoorden voor een duurzame bloeiende binnenstad. Kan je het boetegeld voor meer auto’s op de Kanaalkade in de mensen investeren. Alkmaar zou een echte mensenstad moeten willen zijn. Dan wil je er nog wel kruipend naar toe.

Joost, schrijf daar nou eens een positief, opwekkend, respectvol, loyaal, magistraal gedicht over! En iets met zand strooien. Misschien helpt het…