Machteld, portret van Alkmaar

We waren net zo verrast als de wethouder. Want daar hadden we het niet zo zeer voor gedaan. Maar het was mooi meegenomen natuurlijk. “Dit komt als geroepen”, kregen we te horen, “want we vroegen ons hier af hoe we nou op een leuke manier de leerlingen van de scholen in de Schermer-Graft-De Rijp kunnen betrekken bij ons leukste feest, de 8 Octoberviering. En daar zijn jullie zo maar met ‘Machteld Sijbrantsdochter’, een compleet onderwijspakket voor de basisscholen”. We werden er verlegen van. Maar inderdaad, ons eerste cadeautje aan de samenleving ter gelegenheid van ons 90-jarig jubileum mag er zijn. Alle basisscholen in de jonge metropool Alkmaar krijgen dat pakket nog deze maand. Met de hartelijke groeten van de Historische Vereniging Alkmaar (wordt lid!) en een stevige aanbeveling, begrijpen we nu, van de enthousiaste wethouder onderwijs. Met Machteld geven we aan de schooljeugd van 1573, -voor zover er school werd gegaan toen-, een gezicht. Via Machteld, meisje van 11 jaar, laten we de gebeurtenissen rond 8 oktober 1573 herleven. Zij probeert te begrijpen wat er aan de hand is, hoe alles met elkaar te maken heeft. En dat haar dappere vader en moeder en de buren de Spanjaarden willen tegenhouden is al heel wat. Maar dat zou nooit gelukt zijn zonder die slimme aarden wallen aan de zuid- en westkant van de stad van die knappe Adriaan Antonisz, alias Metius. En het water natuurlijk. Machteld wordt snel wijs in die paar turbulente weken. Als het om Alkmaars trots gaat willen we dat alle schoolkinderen nog van die wijsheid meeprofiteren. Jan Nachbar, oud-schoolhoofd, de ultieme meesterverteller, doopte er zijn pen nog eens diep voor in het inktpotje en gaat de samenwerking met de ipad en google dapper aan. Marlies ten Berge en Bert Muis stonden hem terzijde met raad en daad. Nou zagen we vorige week bij de opening van “Portret van Alkmaar” in ons Stedelijk Museum heel duidelijk hoe de boerendorpjes rond Alkmaar destijds meeprofiteerden van het verjagen van de Spanjaarden. Niet meteen direct, want alles stond even onder water. Maar na een tijdje aten Bergen, Langedijk, Heerhugowaard, de Egmonden en Heiloo, voor zover ze bestonden, ook gretig mee uit de ruif van Alkmaars Gouden Eeuw. Daar willen we best, desgevraagd, tegen schappelijke vergoeding, ook het onderwijspakket gaan uitdelen. Kan echt niet lang meer duren voor we echt ‘groot Alkmaars’ gaan denken in de regio. Toch?