Sterk staaltje Alkmaars water

U had er bij kunnen zijn, vorige week dinsdag, bij de lezing van Frans Kraakman, de ‘oudste’ wijnhandelaar van de stad. Althans de firma dan, die dateert van 1805. Dat zijn familie hier al gesetteld was in de 15e eeuw gaf voldoende stof voor het hele programma voor de pauze. De jongste telgen van de dynastie zaten ook nog eens in de zaal, niet verlegen om snedig commentaar te geven. Het eeuwen omspannende verhaal maakte weer eens duidelijk langs welke lijnen een gemeenschap van een dorp of stad wordt opgebouwd, hoe geschiedenis wordt gewoven tussen mensen in het kleed van de tijd. Je hebt van oudsher gesettelden en je hebt import, continuïteit en vernieuwing. Een gezonde mix staat voor groei en bloei. Zo was het ooit, zo is het nu. Het verhaal van de continuïteit en zekerheid van de familie Kraakman werd als bij verrassing onderbroken door een verhaal van import en vernieuwing toen Frans een klant introduceerde, een welbespraakte jonge dame, die een mandje met flessen en glazen meebracht. We kregen een intermezzo met een kleine proeverij van een oud Alkmaars sopie, zoals zij het noemde, zelf gebrouwen door de clientèle van Frans. Denk aan Limoncello, maar dan sterker. Ze was in de winkel komen vragen of Frans wellicht Fladderak verkocht, wat niet het geval was. De brandenwijn op citroensap was hem wel bekend van de Groningse firma Hooghout, maar Frans wist echt niet dat het hier eigenlijk om een mirakels authentiek Alkmaars drankje ging uit het begin van de 17e eeuw. In de Langestraat gebrouwen door Antonis Anthonisz van Vladeracken, sergeant van de Oude Schutterij. Hij zou te zien moeten zijn op het schuttersstuk van Willem Bartius uit 1634. Zijn dranknering deed het niet slecht in Alkmaar. De familie Van Vladeracken kwam oorspronkelijk uit Den Bosch en had adellijke aspiraties. Import dus. Men vermoedt dat de vader van de brandewijnstoker als geus en aanhanger van de ‘nieuwe geloofsleer’ van de Reformatie voor de lange arm van Alva wegvluchtte uit Brabant en via Amsterdam in Alkmaar terecht kwam. Hij werd de stamvader van de Alkmaarse Vladerackers, die belangrijke bestuurlijke functies bekleedden in stad en regio, zoals burgemeester en baljuw. Antonis van Vladeracken had zijn citroenbrandewijn naar zijn familie genoemd. Het Groningse Fladderak stamt dus van een historisch Alkmaars drankje af, wilde Frans’ klant maar zeggen. Alkmaarse Fladderak! Wanneer kunnen we het kopen in de stad?