Wat een kermis, in Alkmaar…

Zit u vrijdag in de Booster, de Pusher, de Dunk Tank, de View Tower, de Chaos, of de Heart Breaker? Misschien wel het liefst in geen van alle! De tijd van de simpele draaimolen, zweefmolen en rupsbaan is voorbij. De moderne kermis trekt de jeugd met ronkende Engelstalige namen. De gemeente maakt er veel werk van om de grootste en vooral gezelligste kermis van Noord-Holland te presenteren. De View Tower is het nieuwtje van dit jaar. En of de Chaos het hier zal houden na het recente ongeluk in Ohio is voor de Alkmaarsche Courant vast ook nieuws in komkommertijd.  Er wordt door de stad en de exploitanten goed verdiend. Dus doen we een week niet moeilijk over de forse alcoholconsumptie en al het niet bijster gezonde snoepeten. De bewoners van tenminste acht straten en pleinen hadden maar niet zo dom moeten zijn om in het centrum te gaan wonen. Handen af van de Kermis, je mag er niks van zeggen.

Dat was in de tweede helft van de 19e eeuw wel anders. In steden als Amsterdam, Haarlem, Zaandam, Hilversum en ook buiten Noord-Holland werden de kermissen verboden wegens  drankmisbruik en onzedelijk gedrag. De bevolking ging daar overigens niet makkelijk mee akkoord. In 1876 beleefde Amsterdam zelfs dagen lang een ‘kermisoproer’, waarbij het leger fors optrad om de rust terug te brengen in de stad. In Zaandam gebeurde hetzelfde.

Zo bizar is het in Alkmaar nooit geworden. Hoewel?! Het karakter van de kermissen moest het in het verleden wèl van bizarre zaken en bijzondere mensen hebben, zoals nú juist alles draait om spectaculaire riskant schijnende machines, die vooral hard en hoog gaan. Harry de Raad van het Regionaal Archief haalde vorig jaar nog een fraai Alkmaars bizar kermisverhaal op. Een zogenaamde fakir liet zich in 1955 negen dagen op het kermisterrein begraven, met niets dan een fles sinaasappelsap en een pot vitaminepillen. Voor 25 gulden mocht je controleren of het echt was. Ja ja! (Zie hvalkmaar.nl voor het hele verhaal.) Bizar was ook het ongeluk op het Hofplein, vrijdag precies 70 jaar geleden. Toen, in 1947, viel een zweefmolen om. Naar de ‘goede’ kant, naar de huizen, waar weinig publiek stond. Alleen de knecht van de zweefmolenbaas moest het bezuren met een gebroken been. Kermissen trekken al duizend jaar (!) door stad en land. Maar de laatste is altijd de meest bijzondere. Gaat dat zien.

Lees hier het verhaal van Harry de Raad over Fakir Rano op de Alkmaarse kermis van 1955.