Vanaf 1954 werd het bolwerk ingericht als een soort van openluchtmuseum voor de beeldhouwkunst. Tijdens een rondwandeling over de voormalige wallen kunnen we daarom genieten van een reeks aantrekkelijke kunstwerken. Op dit culturele bezit kunnen we beslist trots zijn. Toch is er wel één minpuntje te noteren. Bij de beelden ontbreken namelijk naambordjes en dat is jammer, want nu zien we niet onmiddellijk welke grote namen uit de beeldhouwkunst hier zijn vertegenwoordigd.
Neem nu bijvoorbeeld Charlotte van Pallandt (1898-1997). Deze adellijke beeldhouwster uit Noordwijkerhout was één van de eerste vrouwelijke beeldhouwers in ons land die zich volledig wijdde aan de beeldhouwkunst. Ze is vooral bekend geworden door haar gebeeldhouwde portretten. In 1959 kocht het museum Boymans een bronzen beeld van haar aan. De Alkmaarse kunstcommissie zag het werk op een expositie en was ervan gecharmeerd. Van Pallandt bleek bereid hetzelfde beeld wel in steen te willen hakken en zodoende werd haar Zittende Vrouw in 1960 op het bolwerk geplaatst. In gepeins verzonken, staart de vrouw over de singel. Ze zit op een laag voetstuk, alsof ze even op het gazon heeft plaatsgenomen. Op die manier wordt het beeld harmonieus opgenomen in de omgeving.
Zoals zo vaak bij het plaatsen van kunstwerken, moest de bevolking er even aan wennen, zeker waar het om een naakt gaat. Al toen de stenen vrouw nog op de vrachtwagen stond was er het eerste, nog onschuldige commentaar. Meisjes schreven erop: ‘Dit is Eva, Adam is een rondje om.’ Toen het vervolgens op het voetstuk werd getakeld riep een omstander: ‘Ze kunnen het beeld beter onder die sokkel stoppen. Daar gaan mijn belastingcenten.’ Gelukkig had het gemeentebestuur een minder bekrompen visie.
Bertus Bakker, HVA.