Een taboe is niet zelden gebaseerd op angst. Het terughalen van IS-kinderen is niet bespreekbaar. Een taboe dus. Welke angst schuilt daarachter? Deze kinderen zijn gehersenspoeld en zullen makkelijk vatbaar zijn voor terreuraanslagen. De meerderheid van het parlement steunt deze redenering. Niet terughalen dus, einde discussie. Bent u het eens met dit standpunt, dan hoeft u verder niks uit te leggen. Vindt u de angst ongegrond, dan moet u overtuigende argumenten inbrengen. Dat is riskant, want voor u het weet wordt u zelf schuin aangekeken wegens vermeende sympathieën met IS. Zo beschermt een samenleving zich kennelijk: de angst is norm voor het handelen, geen risico’s, tot het tegendeel is bewezen.

Weest u gerust, ook deze keer gaat mijn verhaal over de Alkmaarse geschiedenis. Bovenstaand actueel voorbeeld daagt u uit u te verplaatsen in de angsten van onze voorouders. In het archief van de St. Laurentiusparochie bevinden zich het handschrift en de portretten van de rooms-katholieke priester Wilhelmus Kleef, in Alkmaar geboren in 1713. Toen hij in 1740 in Alkmaar werd benoemd gaf dat in de parochie de nodige commotie. Men moest hem niet. In 1756 werd hij gedwongen te vertrekken, wegens ‘sodomie’. Dat woord gebruikte men in vorige eeuwen voor homoseksualiteit, verwijzend naar het bijbelse Sodom, symbool van verdorvenheid. Hij was net op tijd weg toen hij voor eeuwig werd verbannen. Zijn vrienden zouden worden gewurgd met een koord en vervolgens verbrand op het galgenveld aan het Zeglis. De veroordelingen werden gelukkig bij verstek uitgesproken. Tot uitvoer is het niet gekomen. Wilhelmus blijkt op hoge leeftijd te zijn gestorven aan de Méditerranée , zo blauw zo blauw! In 1711 werd een man op Texel openbaar verbrand op de Vismarkt, ook wegens sodomie. Waar waren onze voorouders toch bang voor? Het verbod op liefde van gelijk geslacht zat diep verankerd in het geloofsleven. En in Rome nog steeds. Ook de fanatiekste afstammelingen van de woestijnvolken gooien homo’s liever van een dak af, dan dat ze een gezellig feestje met hen bouwen. Vanwaar toch die domme, liefdeloze angst?!

Deze week is er de achtste editie van de Alkmaar Pride, met de botenparade, pleidooi voor vrolijk en respectvol samenleven. Ons inktzwart verleden is ingeruild voor een hartelijke roze toekomst. Vier dus samen het leven en gun elkaar het licht. Laat onze boeiende en menigmaal huiveringwekkende  geschiedenis een wijze les zijn voor meer liefde en vrolijkheid. Be Pride!