Sigaret in de ene, filmcamera in de andere hand: zo kende iedereen hem, zegt Eric over zijn vader. Altijd was z’n pa aan het filmen, geen gelegenheid ging voorbij of de beelden werden in huiselijke kring vertoond. En doorgaans werden korte huiselijke familietafereeltjes dan afgewisseld met de spanning en sensatie van branden en ongelukken waarvoor de brandweer in de jaren ’70 en ’80 uitrukte. Eric weet niet beter of z’n vader was op pad met z’n filmcamera. Dag en nacht stonden scanners, radio’s en andere communicatieapparatuur stand-by. Moest de brandweer voor wat dan ook in actie komen dan rukte ook Kars uit, met z’n camera. Vaak was hij er eerder dan de brandweermensen zelf.
Via-via reageert Eric op de Alkmaar-op-Film-column over de mysterieuze banden. Ondernemer Sven Dias Santilhano van het in Sint Pancras gevestigde bedrijf Boedel Service zei daarin te hopen dat zijn verhaal leidt tot de oplossing van het mysterie, of op z’n minst tot het oplichten van een tipje van de sluier. Het ziet er naar uit dat die wens in vervulling is gegaan. Eric herkent zelfs het handschrift van z’n vader op een van de doosjes van de 8-mm filmpjes. Hij zegt dat de filmpjes na de dood van zijn vader in handen zijn gekomen van zijn broer Peter. Die ging in zijn jonge jaren vaak met zijn vader mee naar de brandweeracties, iets waar Eric nooit veel belangstelling voor toonde.
Toen Peter in 2011 overleed besloten de nabestaanden de nalatenschap van Peter niet te aanvaarden. De afhandeling werd overgedragen aan een notariskantoor. Dat schakelde het bedrijf van Sven in om de woning leeg te ruimen. Dat die woning in de Bergermeer zou zijn geweest, kan Eric zich niet voorstellen. Evenmin zegt de vondst van een eremedaille van de gemeente Alkmaar en een bij een ouderwets uniform behorende sabel, waar Sven aan refereerde, hem iets. Neemt niet weg dat Eric het vrijwel uitgesloten acht dat er toch een ander verhaal achter zit.
‘Mijn vader liet ons vaak zien wat hij gefilmd had en vertelde daar dan ook van alles over, bijvoorbeeld over de periode dat er in Alkmaar een pyromaan actief was. Omdat mijn vader dikwijls als eerste bij de brand was werd hij ook even als verdachte verhoord op het politiebureau, maar al gauw werd duidelijk dat hij de pyromaan niet kon zijn.’
Narcotiseur
Kars was in zijn jaren dat hij in het Centraal Ziekenhuis werkte, een van de voorlopers van het huidige Noordwest Ziekenhuis, een bekende figuur, vertelt Eric. Hij stond bekend als ‘Broeder Kriegsman’ maar werkte vooral als narcotiseur. Later stapte hij over naar de GG & GD, vervolgens naar de GGD, en weer wat later de Centrale Post Ambulancevervoer, waar hij uiteindelijk hoofd van de meldkamer werd. Maar z’n hobby hield hij gescheiden van zijn functie, verzekert Eric.
Eric laat een vergrote zwart-witfoto zien waarop zijn vader in het uniform van de GG & GD hulp verleent bij een ernstig verkeersongeval. ‘Honger naar spanning en sensatie, ik denk dat dat hem gewoon dreef. Jongetjes hebben dat vaak, bij hem is dat altijd gebleven.’
Rob Bakker
Fotobijscrift: Kars Kriegsman in uniform in actie bij een verkeersongeval.