Schedel van slachtoffer van de Slag bij Vronen (bron NOS)

De Slag bij Alkmaar

In 2036 gaan we een bijzondere lezing organiseren. Staan we stil bij het vermakelijke gekrakeel tussen Alkmaar en Heerhugowaard van twintig jaar geleden. De tijd dat men nog dacht aan mega-ziekenhuizen, het model van de 20e eeuw. Stel me zo voor, dat we in 2036 die lezing beginnen met een historisch overzicht. Hoe de politiek aan het begin van de 21e eeuw ooit zelf verlekkerd keek naar de dure grond van het MCA waar vast luxe woningbouw kon komen. “Wij willen het stadspark De Hout beschermen en stimuleren een vertrek van het MCA naar de rand van de stad”, stond er in 2010 in het verkiezingsprogramma van de toenmalige grootste coalitiepartij. Twee andere grote coalitiepartijen zagen dat ook wel zitten. Het ziekenhuisbestuur dacht meer regionaal, maar liep al snel tegen de animositeit onder de regiogemeentes aan. Een probleem met een heel oude historie, die terug gaat tot 1297. Elk vond zichzelf belangrijk. “Laat die gemeenten maar fuseren. Dan zijn we van dit soort problemen af. En dan kunnen ze samen een vuist maken”, verzuchtte het ziekenhuisbestuur in de NRC, een toenmalige belangrijke krant, van 1 oktober 2010. En hoe het maar niet tot een oplossing kwam. Ondertussen kon er wel veel gelachen worden. De stunt met de toen door de politiek pas ontdekte social media om de zielige patiënten in het kamp van Heerhugowaard te trekken. De parmantige verontwaardiging van het Alkmaarse stadsbestuur met een heus ‘cordon sanitaire’: we praten niet meer met die luitjes uit de polder. De paginagrote advertenties (men had toen nog papieren kranten) van die polderluitjes: ‘pak aan, gratis, nooit vertoond, ons lapje grond waar het ziekenhuis moet komen; staat het straks toch nog in Alkmaar. Probleem opgelost.’ Jaaa, die polderjongens hielden wel van een boer’ngraop. Ga u de afloop niet vertellen. Moet u in 2036 maar naar onze lezing komen.

Het historische perspectief zal niet ontbreken. Al in 1297 ging het mis tussen de polderlui en de stadslui. Op 27 maart van dat jaar was er de Slag bij Vronen. Om de Westfriezen voor eens en altijd duidelijk te maken wie hier de baas was. Dat gevoel heeft de stadslui nooit meer verlaten. De manier waarop men elkaar de maat nam was in 2016 gelukkig beschaafder dan in 1297. Maar de wijsheid van samenwerking werd in 2016 nog niet op waarde geschat. Het leverde prachtige geschiedenisverhalen op. Dat dan weer wel.