Dat zoeken we op…in Alkmaar

“Meneer, kunt u die vragen beantwoorden”, vroegen de verse brugklassers. We bouwden onze expositie op voor Open Monumentendag. Het was de eerste schoolweek na de vakantie. Vroeger zaten de kinderen dan weer in de klas, maar tegenwoordig lopen ze in die startweek met vragenlijsten door de binnenstad. Hebben de docenten zelf nog geen zin in het schoolbord? Het was vast de bedoeling om de kids naar een paar belangrijke monumenten te lokken. Dat ze die zouden opmerken, middels vragen over dat beeld op het dak en dat jaartal in de gevel. “Wat is dat, de oostgevèl”, vroeg een sproetig meisje. Een kleine les ‘architectuur-voor-beginners’ bleek ik achteloos uit mijn mouw te kunnen schudden. “Het Waaggebouw is hier vlak om de hoek, ga zelf maar kijken“, moedigde ik aan om de antwoorden te zoeken. Later, op weg naar huis, zag ik de bruggers gezellig op een terrasje zitten. “De antwoorden gevonden op jullie wandeling?”, vroeg ik goedkeurend. “We zijn niet gek!”, snibde een meisje, “we gaan niet die hele stad doorlopen, we zoeken het hier wel op.” Ze nam een slok van haar cola en tuurde weer op het telefoonschermpje, net zoals haar klasgenoten naast haar, keien in de Wikipedia-kunde. Geen docent te zien trouwens.

Het lijkt nu een hele sprong naar de grafsteen van Van der Meij. Maar schijn bedriegt. Maerten Pietersz van der Meij is één van de grote helden van Alkmaars Victorie. U kent het verhaal van de brieven, die hij in zijn polsstok meesmokkelde om aan Sonoy te vragen de sluizen te openen. Opdat de Spanjaarden letterlijk zouden afdruipen. Voor alle details verwijs ik u graag naar hvalkmaar.nl. Laat het hier genoeg zijn, dat hij zijn leven waagde voor de stad en de gemeenschap. Terecht, dat zijn standbeeld naast de Grote Kerk staat. Zijn monumentale grafzerk is bij de laatste herinrichting van de kerk  verdwenen in een opslaghoek achter een scherm. Niet meer te zien. Pijnlijk en slordig. Het stadsbestuur meent dat de oplossing is, dat de zoekende toerist desgevraagd wel even in het rommelhok mag kijken. Onze oplossing zou zijn: verplaats die zerk een paar meter en maak onze dierbare Van-der-Meij-geschiedenis weer zichtbaar. Je kunt je schouders ophalen en denken: dat zoeken die toeristen dan maar op. Op Wikipedia. Want met die gemakzucht voeden we toch ook onze kinderen op? Of toch maar beter: ‘ga zelf maar kijken’. Lijkt ons wel!

   

Lees hier het korte levensverhaal van Van der Meij.

Lees hier een uitgebreid levensverhaal (nb. pagina 22-26).