Het mysterie van de banden vol branden

Een verhuisdoos met 41 filmpjes, hoofdzakelijk over branden waarvoor in de jaren zeventig en tachtig de Alkmaarse brandweer uitrukte. Uitslaande branden, een Alkmaarse pyromaan, keukenbrandjes, incidenten uit de categorie ‘Kat in de boom’. Maar wie was de filmer? Wie weet wordt via ‘Alkmaar op Film’ een tipje van de sluier opgelicht. Daar hoopt Sven Dias Santilhano (56) op. Zijn verhaal werd opgetekend door Rob Bakker.

Tekst: Rob Bakker

Die doos vol 8-mmfilmpjes heeft Sven al elf jaar in beheer. Al die jaren heeft hij gewacht op een goede bestemming en die is nu met ‘Alkmaar op Film’ gevonden, vindt hij. Het zou mooi zijn als de film van de volgend jaar honderdjarige HVA nog wat reacties oplevert die het verhaal kunnen aanvullen of misschien wel in z’n geheel kunnen vertellen.

Svens bedrijf Boedelservice uit Sint Pancras legt zich toe op het fysiek afhandelen van nalatenschappen. Elf jaar terug werd hij ingeschakeld door een notariskantoor met de opdracht een huis van een bewoonster van de Leharkade in de Bergermeer leeg te ruimen. Daarbij trof hij tussen de vele snuisterijen ook de doos met de 8mm-filmpjes aan. Heel bijzonder: de films zijn vrijwel uitlsuitend registraties van branden in Alkmaar en omgeving. De maker was werkzaam bij de brandweer? Wat werd er precies met deze films gedaan? Hoe kan het dat de maker deze films ná zijn pensioen gewoon in bezit hield..?

‘Foto’s en filmpjes doen we nooit weg. Die geven we doorgaans aan de kinderen en anders zijn er misschien nog andere verwanten of vrienden die het wil hebben. Een enkele keer heeft een museum of een archief belangstelling. Deze doos bleef staan. Geen kinderen die zich meldden, geen nazaten, niemand. De kaartjes en labels boden geen aanwijzingen van wie het was geweest, wie de filmbeelden had gemaakt en waarom al dat materiaal destijds werd geschoten. Namen heb ik niet, ook niet van die vrouw. Het notariskantoor geeft die niet vanwege privacyregels.’

Er werd ook nog een erepenning van de gemeente Alkmaar en een sabel, behorend bij een ouderwets uniform van de gemeentelijke politie of brandweer, gevonden. Mogelijk biedt dat ook nog aanknopingspunten. Ook hierbij ontbraken namen en data, maar Sven houdt hoop dat hij – eindelijk na elf jaar – het verhaal van de doos vol filmpjes over branden krijgt te horen. ‘De verhalen die bij de voorwerpen horen, die maken mijn vak zo mooi. Ontroerende verhalen zijn het vaak. Waarom heeft iemand dit zijn of haar leven lang bewaard, wat zit daarachter, wat vertelt dat over zo’n leven?’