In memoriam: Joost Cox. Een zeer aimabele man en een heer van stand.

Tot ons grote verdriet is Joost Cox op 25 februari overleden. Hij is 65 jaar geworden, en was al enige tijd ernstig ziek. Joost was in 2018 als gemeentesecretaris met pensioen gegaan en had die functie vervuld in onder meer Alkmaar. In die periode al toonde hij grote belangstelling voor de geschiedenis van onze stad. Het doet ontzettend veel pijn Joost te moeten missen, niet alleen als bestuurslid, maar vooral ook voor wie hij was: een zeer aimabele man en een heer van stand die, het gewoel der volkeren mild observeerde zonder direct een oordeel klaar te hebben.

Joost Cox (1955-2021)

’n Aimabel man, een heer van stand die het gewoel der volkeren mild observeerde zonder direct een oordeel klaar te hebben.

Tot ons grote verdriet is Joost Cox op 25 februari overleden. Hij is 65 jaar geworden en was al enige tijd ernstig ziek. Joost was in 2018 als gemeentesecretaris met pensioen gegaan en had die functie vervuld in onder meer Alkmaar. In die periode al toonde hij grote belangstelling voor de geschiedenis van onze stad. Dat zou culmineren in onder meer boeken over de geschiedenis van het Alkmaarse stadhuis en over de geschiedenis van het stadsbestuur.

De grondige studie van de historie van het stadhuis leidde tot een forse interne restauratie van dat gebouw waarbij onder meer de Prinsenzaal in oude glorie werd hersteld. Vanwege deze prestatie werd Joost geëerd met de hoogste HVA-onderscheiding: de gouden erespeld van de ‘Oud Alkmaar Prijs’.

Hij was tevens, samen met Carly Misset, lid van de redactie van het boek dat de stichting Alkmaarse Historische Publicaties uitgaf over de Grote Sint Laurenskerk, ‘500 jaar bouwen en behouden’. Dit boek is aan alle HVA-leden uitgereikt.

Zijn opus magnum was zijn onderzoek naar de geschiedenis van de stadsrechten in Nederland (met uiteraard weer een rol van de stad Alkmaar). Hij promoveerde op dat onderzoek aan de universiteit van Leiden. Bij de promotieplechtigheid was het gehele HVA-bestuur uitgenodigd. Later hield Joost uiteraard een lezing voor een (uitverkochte) zaal met HVA-leden.

Leen Spaans was nog voorzitter van de HVA toen hij in gesprek kwam met Joost. Hoewel zijn gezondheid beperkingen oplegde, wilde Joost toch iets doen voor de HVA. Het liefst zou Joost ook na zijn pensioen geschiedenis blijven onderzoeken en erover vertellen. Hij besloot zich te storten op het schrijven in plaats van lezingen houden. Hij vroeg wat hij derhalve in schrijvende zin nog voor de HVA kon betekenen. Nu was er juist de vacature van hoofdredacteur van Oud Alkmaar ontstaan. Joost werd met enthousiasme door het bestuur aangesteld.

Joost ging leiding geven aan de vernieuwing van het magazine waarmee het bestuur al een begin had gemaakt. Het leidde tot een prachtig vormgegeven tijdschrift, dat sindsdien nog nadrukkelijker het alom gerespecteerde uithangbord van de HVA is.

Joost beperkte zich bij het tijdschrift (uiteraard) niet tot organiseren, maar schreef daarnaast verscheidene doorwrochte artikelen. Het bestuur kon intussen profiteren van zijn juridische vaardigheden. Hij droeg bij aan de herziening van de statuten en van het huishoudelijk reglement.
De progressieve ziekte waaraan Joost leed, legde zijn functioneren steeds meer beperkingen op. Afgelopen najaar deelde hij het bestuur mee dat hij het bestuurslidmaatschap en het hoofdredacteurschap moest opgeven. Hij zou in april tijdens de algemene ledenvergadering afscheid nemen.

Het doet ontzettend veel pijn Joost te moeten missen, niet alleen als bestuurslid en hoofdredacteur van Oud Alkmaar, maar vooral ook voor wie hij was: een zeer aimabele man en een heer van stand die, het gewoel der volkeren mild observeerde zonder direct een oordeel klaar te hebben.

Bestuur en leden wensen zijn vrouw Margo, zijn kinderen en zijn kleinkind veel sterkte bij het verwerken van dit grote verlies.

Carol Korringa, voorzitter

Headerfoto: Alkmaarsche Courant, archief